ALPY >> MONT BLANC i CZTEROTYSIĘCZNIKI ALP

Wejście na Mont Blanc (4808 m) przyciąga wielu alpinistów pragnących stanąć na najwyższym szczycie Europy. Zdobyty ponad 200 lat temu, ciągle cieszy się niesłabnącą popularnością.

Umiarkowane trudności kilku dróg uważanych za normalne, umożliwiają corocznie wejście na szczyt tysiącom turystów. W rzeczywistości nie jest to góra ani bezpieczna, ani - szczególnie w złych warunkach - łatwa. Na każdej z tras wejściowych istnieje ryzyko lawin kamiennych i lodowych, a zbocza pocięte są szczelinami. Szczególnie niebezpieczne są tutaj załamania pogody i związana z nimi możliwość zgubienia drogi na wielkich śnieżnych przestrzeniach.

Wejście na Mont Blanc wymaga poza umiejętnością poruszania się w terenie wysokogórskim i lodowcowym, dobrego przygotowania kondycyjnego i uzyskania odpowiedniej aklimatyzacji. Dla zdobycia odpowiedniej formy w pierwszej części wyjazdu planujemy działalność na terenie Alp Szwajcarskich i wejście na kilka szczytów czterotysięcznych. Wybór szczytów jest praktycznie nieograniczony - w Szwajcarii, w masywach Alp Walijskich i Berneńskich, znajduje się większość (ponad pięćdziesiąt), alpejskich szczytów o wysokości przekraczającej 4000 metrów i zróżnicowanym stopniu trudności.

Celem drugiej części wyjazdu jest wejście na Mont Blanc. Najbardziej popularna droga na szczyt prowadzi od strony Francji granią Gouter. W dolnej części, do położonego na wysokości 3817 m schroniska Gouter, wiedzie ona stromym, częściowo eksponowanym terenem skalnym, w wyższych partiach śnieżno-lodowymi zboczami. Powyżej schronu biwakowego Vallot (4260 m), oferującego schronienie w razie załamania pogody, śnieżna, miejscami wąska grań prowadzi na wierzchołek.